Doorgaan naar hoofdcontent

Plato


Iedereen is bekend met de historische context waarin Plato leefde. Daarbij kan je dus ook meteen bedenken dat intellectueel eigendom een onbekend fenomeen was in de oudheid. Dat toont zich bijvoorbeeld al in Plato's eigen werk, waarin het projecteren van zijn eigen ideeën op Socrates als eerbetoon kan worden gezien. 
Wanneer Plato geconfronteerd zou worden met een beschrijving van Tuymans' werk en de vraag wat zijn mening erover was, dan zou hij niet vertrekken vanuit een juridisch standpunt, maar vanuit een puur ideologisch. Plato stelt zich duidelijk hard op ten opzichte van kunst. Van Giels foto is een afbeelding van een afbeelding van het idee mens en dus verwerpt Plato dat beeld. Wanneer Tuymans dan een afbeelding maakt van de afbeelding van de afbeelding van de afbeelding, zet hij zich eigenlijk zo veraf van het oorspronkelijke idee als hij maar kan. Logisch gezien zou Plato's reactie op het schilderij dus verre van positief moeten zijn.
Maar als je Tuymans' schilderij op zo'n manier beschrijft, dan zie ik daar een prachtige ironie in. Onafhankelijk van wat Tuymans er mee bedoeld heeft, het is bijna onmogelijk om te negeren hoe heerlijk humoristisch getint het schilderij -misschien onbedoeld- dus eigenlijk is.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het probleem van de kunst

Een fictieve dialoog  H: ‘Maar man, gij begrijpt toch ook wel dat de kunst zijn werk heeft gedaan voor ons! De Geest heeft zich al geopenbaard, nu vallen we gewoon in herhaling. Napoleon, Jezus aan het kruis en ik, wij hebben een punt achter de geschiedenis gezet.’ N: ‘Wat zit gij nu weer te zeveren over die Geest van u? In de naam van de vader de zoon en de heilige geest amen, zeker? Dat gebazel haalt niks meer uit! De kerken lopen leeg, de ateliers ook. God is dood en het is gedaan met de kunst.’ H: ‘Goed punt, ik denk ook dat de filosofie het dus heeft overgenomen van religie. Wij zullen de mensen bieden wat God hen niet meer kan bieden. Denken over het denken zelf, dát is de superieure vorm van zelfbewustwording waarover ik spreek.’ L: ‘Zelfbewustwording, puh! Daar zegt ge zoiets. Waar in uw redeneringen zegt gij iets over de gruwel van de confrontatie tussen uw bewustzijn en de afgrondelijke gedachte aan het verpletterende niets? Ge zijt allebei aan het zeveren. Kunst...
Een reactie posten
Meer lezen

Meer bedenkingen aan het adres van theater, sorry theater.

Er werd de 20ste maart op de kunsthumaniora gezegd dat emotie niet per sé noodzakelijk is om van kunst te kunnen spreken, maar dat het wel het verschil uitmaakt tussen een goed en een slecht kunstwerk, iets waar ik mij tot op zekere hoogte bij aansluit. Persoonlijk denk ik dat De drie zusters een typisch voorbeeld was van een theaterstuk dat niets van gevoelens opwekt. De tekst wordt afgeraffeld, de scènes gespeeld, maar met een schijnbaar gebrek aan emotie en inleving. De acteurs slagen er niet in iets van emotie of interesse op te wekken bij het publiek. Niets is zo storend als een voorstelling waarbij je je constant bewust bent dat het een voorstelling is. Let wel, als het duidelijk onbewust gedaan is. Dat soort toneelstukken en acteurs missen de passie en de energie om iets met de toeschouwer te kunnen doen. Bij schilderkunst is deze incompetentie nog te overzien. Als je een werk in een museum je niet aanspreekt, dan wandel je door en je zoekt tot je er een interessant tegenkom...
Een reactie posten
Meer lezen

Theater en Hamlet

Hoe meer voorstellingen ik dit jaar zie, hoe meer ik begin te vermoeden dat theater een probleem heeft. Ofwel zijn toneelvoorstelling leeg, gekunsteld en zonder inhoud, ofwel kunnen ze nauwelijks nog theater genoemd. Over dit laatste wil ik het vandaag hebben en over de manier waarop Hamlet met het gegeven dat theater een probleem heeft is omgesprongen. Theater is te vaak veel te filosofisch, in de zin dat het toneelspelen bijna wegvalt en het gewoon gaat om de filosofische aard van de tekst. Ik denk dat dit komt omdat theater zoekt naar een nieuwe vorm, iets om te breken met de typische toneelvoorstelling en wil een nieuwe richting uit gaan. Beeldende kunst heeft het veel makkelijker omdat de schilderkunst een bepaalde vorm heeft om op terug te vallen. Om van een schilderij te kunnen spreken heb je altijd iets nodig waarop je schildert en iets waarmee je schildert. Schilderkunst kan met deze twee gegevens echter wel evolueren en zichzelf heruitvinden. Theater heeft het...
3 reacties
Meer lezen